Oeuvre – Groente

groente_3d

Wat men vroeger wel gekscherend ‘een omgevallen boekenkast’ noemde, geldt zeker – maar alleen in gunstige zin – voor de ik-figuur in Atte Jongstra’s ‘Groente’, die pas echt in zijn knollentuin is als hij in zijn vermakelijke biografie vol vermommingen en begripsverschuivingen de hele wereldgeschiedenis kan laten weerspiegelen. Warmoezeniersprodukten worden verward/vermoesd met produkten van de geest en je moet wel van heel goeden huize komen om in deze hoge-school-keuken alle ingrediënten naar waarde te kunnen schatten. Maar wat je proeft, ook als je de smaak soms niet helemaal (of helemaal niet) herkent, levert toch altijd de geur van iets smakelijks op, en vaak zelfs een smakelijke lach. Atte Jongstra neemt de lezer ‘aan het lijntje’ vanaf ‘De uitgave kwam mede tot stand enz.’ t/m de laatste bladzijde, waarop de ik-figuur zegt voorgoed stil te staan. De daarop volgende Epiloog én al het voorafgaande hebben dan al lang bewezen dat ‘Groente’ een waardevolle moestuin bevat. Het boek is eigenlijk een kruising tussen een lexicon en een roman.

terug_OEUVRE

  < vorige | volgende  >