Oeuvre – Familieportret

fam_3dEssays (1996) Waar komt een schrijver vandaan, waar wil hij naar toe? In Familieportret gaat Atte Jongstra essayistisch op zoek naar zijn wortels. Voor een deel zijn die literair. Jongstra weegt de negentiende eeuwse Nederlandse literatuur en vindt verwantschap bij auteurs als Gogol of Brakman. Maar het perspectief in Familieportret verschuift. Via ‘voorvaderen’ als Montaigne, Sterne en Multatuli – die hun proza zagen als spiegel van de werkelijkheid – komt Jongstra langs eigenzinnige, erudiete, vaak humoristische paden terecht op zijn eigen plek waar de combinatie van angst en verrukkin alle zintuigen opent. In deze bundel essays stelt Atte Jongstra ons zijn ‘familie’ voor, schrijvers aan wie hij zich verwant voelt. Lezers van zijn romans en verhalen zullen hun trekken herkennen en sleutels tot Jongstra’s andere werk vinden. Hij schrijft over Sterne (Tristram Shandy), Multatuli (Milioenenstudiën), Montaigne (Essays) – allemaal schrijvers van teksten die hun constructie laten zien. Die niet glad afgewerkt zijn, maar ‘overwoekerd door een klimop’ van voetnoten, auteurs-commentaren, citaten, uitweidingen, heen-en-weer verwijzingen, anekdotes enz. In mindere mate geldt dat ook voor Brakman, Apuleius en Gogol. Het zijn teksten ‘vol sluiproutes en dwaalwegen’. Dit over-alles-schrijven noemt Jongstra het ware schrijven naar de natuur, die ook grillig is, voortdurend in beweging en nooit af. Van Arno Breekveld, het pseudoniem waaronder Jongstra zijn poëzie schrijft, treffen we een Piet Paaltjensachtige biografie aan. Een rijke bundel: origineel, speels, erudiet en met aanstekelijk enthousiasme voor literatuur geschreven.

terug_OEUVRE

  < vorige | volgende  >